Rozporządzenie tworzące Narodowe Archiwum Cyfrowe, a właściwie...

...rozporządzenie ministra kultury i dziedzictwa narodowego z dnia 6 lutego 2008 roku (Dz. U. Nr 29, poz. 167, strona 1834) w sprawie zmiany nazwy i zakresu działania Archiwum Dokumentacji Mechanicznej w Warszawie.

Na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2006r. Nr 97, poz. 673, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:

§ 1. Archiwum Dokumentacji Mechanicznej z siedzibą w Warszawie, utworzone jako centralne archiwum państwowe zarządzeniem nr 199 Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 1955 r. w sprawie utworzenia Archiwum Dokumentacji Mechanicznej w Warszawie (M. P. Nr 7, poz. 917), otrzymuje nazwę "Narodowe Archiwum Cyfrowe".

§ 2. 1. Narodowe Archiwum Cyfrowe obejmuje:

1) materiały archiwalne:

a) powstałe i utrwalone sposobem foto- i fonograficznym,
b) wchodzące w skład narodowego zasobu archiwalnego zapisanego w sposób cyfrowy, w tym dokumenty elektroniczne,
c) audiowizualne, z wyłączeniem takich materiałów gromadzonych przez Filmotekę Narodową,
d) stanowiące duże zbiory danych o ustalonej i zdefiniowanej strukturze, w tym rejestry publiczne,
e) stanowiące zbiory danych zamieszone w Internecie;

2) zapisy cyfrowe materiałów archiwalnych sporządzone w drodze digitalizacji.

2. Organizację oraz szczegółowy zakres działania Narodowego Archiwum Cyfrowego określi statut, nadany przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego: B. Zdrojewski

Narodowe Archiwum Cyfrowe posiada też statut, niestety dostępny wyłącznie w postaci zeskanowanego obrazu. Co ciekawe, poprzedni statut Archiwum Dokumentacji Mechanicznej jest dostępny w postaci tekstowej.

Delegacja ustawowa:

Art. 24.

1. Archiwa państwowe tworzy i likwiduje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

2. Archiwa państwowe podlegają Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów Państwowych.

3. Działalnością archiwów państwowych kierują dyrektorzy powoływani przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych przy archiwach państwowych może powołać radę naukowo-programową jako organ doradczy i opiniodawczy. Dyrektor archiwum państwowego, w razie powołania rady naukowo-programowej, ustala jej skład osobowy.

i jeszcze z ustawy:

Art. 28.
Do zakresu działania archiwów państwowych należy w szczególności:

1) kształtowanie państwowego zasobu archiwalnego;

2) (uchylony);

3) ewidencja, przechowywanie, opracowanie, zabezpieczenie i udostępnianie
materiałów archiwalnych należących do ich zasobu archiwalnego;

4) kontrola postępowania z materiałami archiwalnymi wchodzącymi do państwowego
zasobu archiwalnego w archiwach zakładowych, w składnicach
akt oraz jednostkach organizacyjnych z powierzonym zasobem archiwalnym;

5) wydawanie uwierzytelnionych odpisów, wypisów, wyciągów i reprodukcji
przechowywanych materiałów, a także zaświadczeń na podstawie tych materiałów;

6) prowadzenie prac naukowych oraz wydawniczych w dziedzinie archiwistyki
i dziedzin pokrewnych;

7) popularyzacja wiedzy o materiałach archiwalnych i archiwach oraz prowadzenie
działalności informacyjnej;

8) wykonywanie zadań określonych w ustawie lub w odrębnych przepisach.

Generalnie zgodnie z art. 17 ustawy nie ma dostępu do danych archiwalnych starszych niż 30 lat:

Art. 17.
1. Materiały archiwalne są udostępniane po upływie 30 lat od ich wytworzenia.
1a. Niezależnie od wieku materiałów archiwalnych można, w drodze decyzji, odmówić
ich udostępnienia, jeżeli:

1) ich stan fizyczny nie pozwala na udostępnienie;

2) udostępnienie miałoby spowodować naruszenie:

a) prawnie chronionych interesów Państwa, jednostek organizacyjnych i
obywateli,

b) tajemnic ustawowo chronionych.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia, może określić szczególne wypadki i tryb wcześniejszego udostępniania materiałów archiwalnych, uwzględniając wymogi, o których mowa w ust. 1a pkt 2.

3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb udostępniania
materiałów archiwalnych znajdujących się w archiwach wyodrębnionych, z wyłączeniem archiwum wyodrębnionego Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, w tym: (...)

4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ustali, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb gromadzenia, ewidencjonowania, kwalifikowania, klasyfikacji oraz udostępniania materiałów archiwalnych tworzących zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji, uwzględniając:

1) szczególny zakres i sposób działania radia i telewizji;

2) potrzebę szczególnej ochrony materiałów archiwalnych przed utratą lub zniszczeniem.

ale minister może określić warunki wcześniejszego udostępniania i uczynił to w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie określenia szczególnych wypadków i trybu wcześniejszego udostępniania materiałów archiwalnych (Dz.U. 2001 nr 13 poz. 116). A tam mamy:

Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. Nr 38, poz. 173, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 155, poz. 1016 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 546 i Nr 120, poz. 1268) zarzàdza się, co następuje:

§ 1. 1. Materiały archiwalne wchodzące do państwowego
zasobu archiwalnego, od których wytworzenia nie upłynęło 30 lat, mogą być udostępniane w przypadkach uzasadnionych potrzebami nauki i kultury, o ile nie narusza to prawnie chronionych interesów państwa i obywateli.

2. Materiały archiwalne powstałe do końca 1989 r. w związku z działalnością partii i organizacji politycznych są w każdym przypadku udostępniane na potrzeby nauki i kultury, o ile nie narusza to prawnie chronionych interesów państwa i obywateli.

3. Udostępnianie materiałów archiwalnych, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje z uwzględnieniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

§ 2. 1. Do wcześniejszego udostępniania materiałów archiwalnych właściwe są:

1) archiwa państwowe,

2) jednostki organizacyjne z powierzonym zasobem archiwalnym,

3) biblioteki i muzea, które gromadzą i przechowują materiały archiwalne wchodzące do państwowego zasobu archiwalnego,

4) szkoły wyższe, których archiwa zakładowe posiadają zasób historyczny.

2. Kierownik właściwej jednostki organizacyjnej, określonej w ust. 1, wyraża zgodę na udostępnienie materiałów archiwalnych, o których mowa w § 1.

§ 3. 1. Osoba ubiegająca się o wcześniejsze udostępnienie materiałów archiwalnych składa wniosek we właściwej jednostce organizacyjnej wymienionej
w § 2 ust. 1.

2. We wniosku należy podać w szczególności:

1) tytuł materiału archiwalnego bądź temat, którego on dotyczy,
2) cel i przewidywany sposób wykorzystania materiału archiwalnego,
3) nazwę jednostki organizacyjnej oraz imię i nazwisko osoby ubiegającej się o udostępnienie materiału archiwalnego.

§ 4. Oryginały materiałów archiwalnych udostępniane są tylko wtedy, gdy archiwum nie dysponuje kopiami bądź gdy jest to niezbędne ze względu na cel i sposób wykorzystania tych materiałów.

§ 5. W razie nieskorzystania z materiałów archiwalnych w ciągu 12 miesięcy od daty uzyskania zezwolenia, należy ponownie uzyskać zezwolenie na wcześniejsze udostępnianie tych materiałów w trybie określonym w § 2 i 3.

§ 6. 1. Odmowa wcześniejszego udostępnienia materiałów archiwalnych wymaga uzasadnienia decyzji w formie pisemnej.

2. Na odmowę wcześniejszego udostępnienia materiałów archiwalnych przysługuje prawo do odwołania do Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

§ 7. Traci moc rozporządzenie Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki z dnia 25 lipca 1984 r. w sprawie wcześniejszego udostępniania materiałów archiwalnych (Dz. U. Nr 41, poz. 217).

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego: K. M. Ujazdowski

W ciekawy sposób są udostępniane archiwa radiowe i telewizyjne - tu mamy
rozporządzenie ministra kultury i dziedzictwa narodowego z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu gromadzenia, ewidencjonowania, kwalifikowania, klasyfikacji oraz udostępniania materiałów archiwalnych tworzących zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji (Dz. U. Nr 98 poz. 680, str. 4626).

Rozdział 5

Udostępnianie materiałów archiwalnych

§ 33. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji udostępniają materiały archiwalne na pisemny wniosek.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien określać:

1) imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;
2) adres zamieszkania albo adres siedziby wnioskodawcy;
3) tytuł dokumentu lub temat, którego udostępnienie dotyczy;
4) cel i postać udostępnienia.

3. O możliwości udostępnienia lub o odmowie udostępnienia materiałów archiwalnych jednostki publicznej radiofonii i telewizji informują wnioskodawcę niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie miesiąca od otrzymania wniosku. W przypadku odmowy udostępnienia informacja musi zawierać pisemne uzasadnienie.

4. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji prowadzą rejestr wniosków o udostępnienie, udostępnień oraz odmów udostępnienia materiałów archiwalnych.

§ 34. 1. Dokumenty wizyjne i foniczne, stanowiące materiały archiwalne, udostępniane są w formie kopii użytkowych w pomieszczeniach zajmowanych przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji.

2. Oryginały materiałów archiwalnych, o których mowa w ust. 1, lub ich równoważniki udostępnia się wyjątkowo, w szczególności gdy jest to niezbędne dla
celów:

1) konserwacji nośnika;
2) naukowo-badawczych ze względu na charakter prowadzonych badań;
3) postępowania administracyjnego lub sądowego.

§ 35. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji zapewniają bezpłatny dostęp do środków ewidencyjnych zawierających dane, o których mowa w § 25 pkt 1—6, 9 i 11.

2. Nie udostępnia się środków ewidencyjnych zawierających dane dotyczące dokumentów wizyjnych i fonicznych przygotowywanych do pierwszego nadania radiowego lub telewizyjnego.

3. Na żądanie wnioskodawcy i na jego koszt jednostki publicznej radiofonii i telewizji zapewniają utrwalenie udostępnionych danych zawartych w środkach ewidencyjnych:

1) w formie wydruku na nośniku papierowym;
2) w innej formie dostępnej tym jednostkom.

§ 36. Wnioskodawca występujàcy o udostępnienie dokumentu wizyjnego lub fonicznego ponosi koszty użycia urządzeń technicznych w celu odtworzenia tego dokumentu. Jeżeli z udostępnieniem jest związana konieczność wykonania kopii tego dokumentu, wnioskodawca ponosi także koszty jej wykonania.

§ 37. Koszty, o których mowa w § 35 ust. 3 i § 36, wnioskodawca pokrywa w sposób wskazany przez jednostkę publicznej radiofonii i telewizji przed utrwaleniem danych zawartych w środkach ewidencyjnych, odtworzeniem dokumentu wizyjnego lub fonicznego albo wykonaniem jego kopii.

Ustawa ta zawiera jeszcze inne delegacje, m. in.:

Art. 5.
(...)

2a. Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, niezbędne elementy struktury dokumentów elektronicznych powstałych i gromadzonych w podmiotach, o których mowa w ust. 1, uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej, a także potrzebę zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych.

2b. Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób postępowania z dokumentami elektronicznymi w podmiotach, o których mowa w ust. 1, w szczególności zasady ewidencjonowania, klasyfikowania i kwalifikowania dokumentów elektronicznych oraz zasady i tryb ich brakowania, uwzględniając potrzebę zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych i długotrwałego ich przechowywania.

2c. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne, jakim powinny odpowiadać formaty zapisu i informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, przekazywanych do archiwów państwowych materiałów archiwalnych utrwalonych na informatycznych nośnikach danych.

które zaowocowały rozporządzeniami:

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2006 r. w sprawie niezbędnych elementów struktury dokumentów elektronicznych (Dz.U. 2006 nr 206 poz. 1517):

Na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673, Nr 104, poz. 708 i Nr 170, poz. 1217) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa niezbędne elementy struktury dokumentów elektronicznych powstałych i gromadzonych w organach państwowych i państwowych jednostkach organizacyjnych, w organach jednostek samorządu terytorialnego samorządowych jednostkach organizacyjnych.

§ 2. 1. Metadanymi w rozumieniu rozporządzenia jest zestaw logicznie powiązanych z dokumentem elektronicznym usystematyzowanych informacji opisujących ten dokument, ułatwiających jego wyszukiwanie, kontrolę, zrozumienie i dΠugotrwaΠe przechowanie oraz zarządzanie.

2. Niezbędnymi elementami struktury dokumentów
elektronicznych są następujące metadane:

1) identyfikator — jednoznaczny w danym zbiorze
dokumentów znacznik dokumentu, który umożliwia
jego identyfikację;

2) twórca — podmiot odpowiedzialny za treść dokumentu, z podaniem jego roli w procesie tworzenia lub akceptacji dokumentu;

3) tytuł — nazwa nadana dokumentowi;

4) data — data zdarzenia związanego z tworzeniem
dokumentu;

5) format — nazwa formatu danych zastosowanego
przy tworzeniu dokumentu;

6) dostęp — określenie komu, na jakich zasadach
i w jakim zakresie można udostępnić dokument;

7) typ — określenie podstawowego typu dokumentu (np. tekst, dźwięk, obraz, obraz ruchomy, kolekcja) w oparciu o listę typów Dublin Core Metadata Initiative i jego ewentualne dookreślenie (np. prezentacja, faktura, ustawa, notatka, rozporządzenie, pismo);

8) relacja — określenie bezpośredniego powiązania
z innym dokumentem i rodzaju tego powiązania;

9) odbiorca — podmiot, do którego dokument jest
adresowany;

10) grupowanie — wskazanie przynależności do zbioru
dokumentów;

11) kwalifikacja — kategoria archiwalna dokumentu;

12) język — kod języka naturalnego zgodnie z normą ISO-639-2 lub inne określenie języka, o ile nie występuje w normie;

13) opis — streszczenie, spis treści lub krótki opis treści
dokumentu;

14) uprawnienia — wskazanie podmiotu uprawnionego
do dysponowania dokumentem.

3. Dokumenty elektroniczne przygotowane do przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej sporządza się w formacie XML.

4. Dokumenty elektroniczne zapisuje się w strukturze umożliwiającej automatyczne wyodrębnienie treści dokumentu oraz poszczególnych metadanych.

5. W przypadku gdy metadane, o których mowa w ust. 2, odpowiadają elementom informacyjnym wymienionym w minimalnych wymaganiach dla rejestrów publicznych, ich wartości podaje się zgodnie z zasadami tam określonymi.

§ 3. 1. Dla każdego dokumentu elektronicznego podaje
się wartości metadanych określonych w § 2 ust. 2
pkt 1—7.

2. Wartości metadanych, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 8—14, podaje się, jeżeli zostały przypisane do dokumentu w procesie jego tworzenia, przetwarzania lub przechowywania.

§ 4. Dodatkowe objaśnienia niezbędne do prawidłowego uporządkowania metadanych oraz wynikające z najlepszej praktyki przykłady prawidłowego uporządkowania metadanych zamieszcza się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji.

§ 5. Umieszczanie w strukturze dokumentu elektronicznego innych metadanych niż określone w § 2 ust. 2 nie może wpływać na zmianę wartości niezbędnych metadanych ani utrudniać ich automatycznego wyodrębniania.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesiący od dnia ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: L. Dorn

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2006 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z dokumentami elektronicznymi. (Dz.U. 2006 nr 206 poz. 1518),

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie wymagań technicznych formatów zapisu i informatycznych nośników danych, na których utrwalono materiały archiwalne przekazywane do archiwów państwowych (Dz.U. 2006 nr 206 poz. 1519):

Na podstawie art. 5 ust. 2c oraz ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673, Nr 104, poz. 708 i Nr 170, poz. 1217) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wymagania techniczne, jakim powinny odpowiadać formaty zapisu i informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujàcych zadania publicznej (Dz. U. Nr 64, poz. 565 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501), przekazywanych do archiwów państwowych materiałów archiwalnych utrwalonych na informatycznych nośnikach danych.

§ 2. 1. Informatyczny nośnik danych powinien być:

1) oznakowany w sposób pozwalajàcy na jednoznaczną identyfikację;

2) przystosowany do przenoszenia pomiędzy urządzeniami odczytującymi;

3) dostosowany do przechowywania w temperaturze 18—22 °C przy wilgotności względnej 40—50 %.

2. Informatyczny nośnik danych powinien zapewniać możliwość wiernego odczytywania danych w urządzeniach produkowanych przez różnych producentów, właściwych dla danego typu nośnika.

§ 3. 1. Przekazywane materiaΠy archiwalne zapisuje się w formacie, w którym były ostatnio przechowywane przez podmiot przekazujący.

2. Materiały archiwalne przekazuje się razem z odnoszącymi się do nich metadanymi, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.

3. Metadane zapisuje się w strukturze określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, dołączone do dokumentu lub zawarte w nim, w formacie XML.

4. Techniczny sposób zapisu na nośniku określa załącznik do rozporządzenia.

§ 4. Materiały archiwalne przekazuje się w postaci niezaszyfrowanej.

§ 5. 1. Informatyczny nośnik danych przekazuje się wraz z informacją zawierającą:

1) nazwę podmiotu przekazującego;

2) tytuł zwięźle określający zawartość nośnika;

3) datę wykonania zapisu na nośniku;

4) informację o tym, czy dane stanowią informacje chronione ustawą, a w szczególności klauzulą tajności;

5) wskazanie oprogramowania i urządzeń użytych do wykonania zapisu.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna być w sposób niebudzący wątpliwości przyporządkowana do oznaczenia nośnika.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: L. Dorn

i załącznik:

1. Najwyższy poziom w strukturze zapisu przekazywanych materiałów archiwalnych musi zawierać trzy foldery zdefiniowane jako: „dokumenty”, „metadane” i „sprawy”.

2. Folder „dokumenty” powinien zawierać przynajmniej jeden dokument elektroniczny składający się z jednego lub więcej plików:

1) w przypadku dokumentu składającego się z jednego pliku — jeden plik z rozszerzeniem lub bez;

2) w przypadku dokumentu składającego się z więcej niż jednego pliku — podfolder zawierający przynajmniej dwa pliki składające się na dokument.

3. Folder „metadane” powinien zawierać pliki z metadanymi opisującymi dokumenty elektroniczne znajdujące się w folderze „dokumenty”. Każdy dokument elektroniczny musi być opisany przez dokładnie jeden plik z metadanymi.

1) Dla dokumentów elektronicznych składających się z jednego pliku nazwa pliku z metadanymi składa się z nazwy pliku odpowiadającego im dokumentu znajdującego się w folderze „dokumenty” i rozszerzenia xml (np. dokument o nazwie Dokument_A.pdf musi mieć opisujące metadane w pliku o nazwie Dokument_A.pdf.xml).

2) Dla dokumentów elektronicznych składających się z więcej niż jednego pliku nazwa pliku z metadanymi składa się z nazwy podfolderu odpowiadającego im dokumentu znajdującego się w folderze „dokumenty” i rozszerzenia xml (np. dokument o nazwie Dokument_A musi mieć opisujące metadane w pliku o nazwie Dokument_A.xml).

3) Folder „sprawy” powinien zawierać metadane spraw lub innych grup dokumentów. Każdy dokument w paczce archiwalnej musi przynależeć przynajmniej do jednej sprawy lub innej grupy dokumentów. Nazwa pliku dla metadanych sprawy jest zespoleniem identyfikatora sprawy lub innej grupy dokumentów oraz rozszerzenia xml.

4. W celu umożliwienia podpisania całej partii przekazywanych materiałów archiwalnych podpisem elektronicznym przekazywane materiały archiwalne mogą być spakowane w nieskompresowanym pliku, zwanym dalej „paczką archiwalną”.

5. Format paczki archiwalnej uzgadnia podmiot przekazujący z archiwum państwowym, do którego przekazywane są materiały archiwalne.

6. Następujące znaki są niedozwolone w nazwach plików zapisanych na nośniku, na którym przekazuje się materiały archiwalne:

(\) — ukośnik lewy,
(/) — ukośnik prawy,
(*) — gwiazdka,
(?) — znak zapytania,
(:) — dwukropek,
(=) — znak równości,
(,) — przecinek,
(;) — średnik.

7. Definicje struktury ukΠadu metadanych zapisanych w plikach XML znajdujących się w folderze „metadane” lub w folderze „sprawy” są następujące:

...i tu niestety w wersji z Kancelarii Sejmu następuje opis struktury XML w XSD zapisany ... w obrazku!
Na szczęście rozporządzenie opublikowano również w Biuletynie Informacji Publicznej MSWiA i schemat ten załączam.

--
[S.A.P.E.R.] Synthetic Android Programmed for Exploration and Repair


ZałącznikRozmiar
Archiwalnemetadane.xsd16.45 KB

Opcje wyświetlania odpowiedzi

Wybierz preferowany sposób wyświetlania odpowiedzi i kliknij "Zapisz ustawienia" by wprowadzić zmiany.

odnośnie dokumentów elektronicznych...

Witam

Ciekawi mnie, jak te rozporządzenia odnoszą się do dokumentów elektronicznych i ich wzorów publikowanych na epuap.gov.pl. Mam tu na myśli dokument o niezbędnych metadanych, jakie miały by zawierać materiały wysyłane do archiwum. Czy takie same metadane powinny być umieszczane w dokumentach elektronicznych..? Pytam, bo trudno jest znaleźć podobny dokument, który jakoś w miarę jasno odnosiłby się do dokumentów elektronicznych i opisywałby ich minimalna wymaganą strukturę.

pozdrawiam.


Rozporządzenia w sprawie archiwów są prawem szczególnym

portret użytkownika saper

Rozporządzenia w sprawie archiwów są szczegółowymi aktami wykonawczymi do wyżej wspomnianej ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.

Ogólnym aktem wykonawczym jest m. in. rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych do ustawy ustawy o informatyzacji podmiotów publicznych.

W serwisie Sejmu (PDF): tekst jednolity ustawy o informatyzacji i 14 aktów wykonawczych.

Moim zdaniem aby ruszyć z wymianą danych w polskim e-governmencie trzeba powoli odchodzi od koncepcji dokumentu i zacząć myśleć o wymianie danych.

--
Marcin Cieślak


Moim zdaniem aby ruszyć z

Moim zdaniem aby ruszyć z wymianą danych w polskim e-governmencie trzeba powoli odchodzi od koncepcji dokumentu i zacząć myśleć o wymianie danych.

Być może, ale w oby przypadkach, trzeba by chyba jednak określić formę tych "danych" (niezależnie od tego, czy przez dane rozumie się 'dokument', czy 'dane'), bo inaczej każdy będzie sobie mógł tworzyć je według swojego widzimisię a to raczej nie jest droga do "interoperacyjności"..


Forma: jak najprostsza

portret użytkownika saper

Przykładowo, czemu wartość średniego wynagrodzenia wg GUS nie może być pobierana ze strony

http://www.stat.gov.pl/stat/wyn/sred/2008/06

jako plik tekstowy?

Jak zaczniemy wymyślać formaty i metadane to nigdy tego nie zrobimy...

--
Marcin Cieślak


Opcje wyświetlania odpowiedzi

Wybierz preferowany sposób wyświetlania odpowiedzi i kliknij "Zapisz ustawienia" by wprowadzić zmiany.